30 czerwca 2008

Życie to nie Surf Rock

Wałęsaliśmy się, przepici, spłukani, głodni i opętani marazmem. Jarek mendził że wraca i dlatego kierowaliśmy się w stronę nocnego. Przed flautą siedział jakiś gość i grał na gitarze. Kapelusz leżący przed nim był prawie pusty. Ostatnio bardzo polubiłem surf rocka dlatego jarowi chciałem pokazać parę riffów jakich się nauczyłem. Gość z gitarą był naszym znajomym jak się okazało, ponoć dobry rok temu też poprosiliśmy o gitarę i chcieliśmy się przyłączyć jak dzisiaj. Pamiętał na pewno Jara, mnie nikt nigdy nie kojarzy, pamiętał jego brzydką mordę, ale nie powiedział tego. Wiedziałem że jego mordy nie da po prostu się zapomnieć. Jarek mógłby być trzeźwy jak dziecko i ubrany w najlepsze ciuchy i tak często z niby niespodziewanych powodów ludzie traktowali go niemiło albo nie był wpuszczany do lokali. Było trochę z tym kłopotów ale dało się przyzwyczaić. Jarek po prostu ma paskudną mordę, może nie tyle co mordercy, zabijaki tylko trochę bardziej frajera, i gościa który nie do końca wie co robi w obecnym miejscu. Często się nie myje i ma specyficzne problemy z alkoholem, a mianowicie jak się upije nie jest w stanie przejść nawet 2 metrów. Ale jest wporzo kompanem, ma zasób mnóstwa anegdot, często mnie zaskakuje i potrafi podrywać dziewczyny, oczywiście po tym jak się przebije przez barierę niechęci co do jego mordy.

No więc pokazywałem wyuczone riffy Jarkowi. Oczywiście na przyjacielu gitarzyście nie robiło to wrażenia, skurwysyn, ale Jarek był nawet zaciekawiony. Przechodząca obok dziewczyna, prawdopodobnie ze swoim facetem, zatrzymała się i chwile się przysłuchiwała. Poprosiła aby zagrać coś beach boysów, nic nie znałem dlatego zagrałem beatlesów i w sumie wydawało mi się że jakoś była nie mniej zadowolona. Powiedziała że ich kocha, że była kiedyś w kalifornii i są boscy. Gość jej towarzyszący, jak sie okazało po paru słowach, był Skandynawem. Przez chwile coś do niej mówił, a ona się krzywiła. Po chwili wskazał na Jarka który przyglądał się temu zdarzeniu. Nie zdążyłem nic powiedzieć a Jarek już położył obcokrajowca na ziemi szybkim ciosem. Trochę była to zabawna sytuacja, ale wcale sie nie dziwiłem Jarkowi który nie był w zbyt dobrym humorze, i nie często pod jego adresem nie trafiają uwagi inne niż o jego paskudnej mordzie. Jarek leżąc na gościu i okładając go otwartą dłonią po skandynawskiej buzi, wykrzykiwał tępe pytania "I co wikingu, kurwa, kto ma brzydszą mordę? Kto ma większe jaja? No powiedz!". Dziewczyna była nad wyraz spokojna, a koleś od gitary przeliczał pieniądze z kapelusza. Odłożyłem gitarę na trawę i zamierzałem odciągnąć sprawce od uświadomionego o swoim błędzie pechowca. W tym momencie Jarek chwycił go za chabety i cisnął tak że ofiara upadła dokładnie na instrument.

Kolega gitarzysta był w szoku i pojawiły mu się łzy w oczach. Jarek chwile patrzył na właściciela gitary, i potem przeleciał wzrokiem po gapiach. Najbliżej stało dwóch marynarzy, to wrzasnął czego się gapią. Powiedzieli coś do siebie po rosyjsku i zaczęli okładać i kopać Jarka. Jarek jedyne co zdołał wypowiedzieć, to "Piotrze, uciekaj". Spojrzałem na dziewczynę, wziąłem ją za rękę i zacząłem wiać. Dziewczyna całkowicie się nie opierała. Spojrzałem jeszcze za siebie i zobaczyłem jak gitarzysta zakładający kapelusz, ogarnięty rozpaczą zaczął jakby od niechcenia kopać Skandynawa.

Dziewczyna po jakimś czasie biegu ścisnęła mnie za rękę i zaczęła zwalniać. Stanęliśmy, byliśmy wystarczająco daleko aby nie widzieć zdarzenia i na razie zapomnieć o wyrzutach sumienia. Zerknęła na mnie i zapytała:
- Ładnie tak zostawiać przyjaciela?
- Ładnie tak porzucać faceta?- Zawtórowałem.
- Niegrzecznie jest odpowiadać pytaniem na pytanie.
Zamilkłem i wyciągnąłem telefon z kieszeni który zaczął dzwonić. Jarek w słuchawce się wydzierał, że go zabiją, że rosyjska mafia go goni i że mnie strasznie lubił. Rozłączył się.
Chciało mi się śmiać - Właśnie ten mój kumpel dzwonił i mówił że wszystko ok.
- To nie zmienia faktu że go zostawiłeś.
- Znam go kupę lat i wiem że sobie poradzi. Ale Ty nie dobrze zrobiłaś że opuściłaś chłopaka w tak nieciekawej sytuacji.
Podeszła do mnie, stanęła na palcach, lekko musnęła swoimi ustami moje i powiedziała - Nie jest moim chłopakiem, przynajmniej nie teraz - Odsunęła się, spuściła wzrok. - I wiesz co, nie jestem stąd, jutro wracam do domu, nie chcę się z Tobą spotkać, nie dam Ci mojego numeru telefonu i nie chcę byś się pytał dlaczego.
Odwróciła się i sobie poszła.

Podniosłem rękę i pomachałem za nią na pożegnanie. Nie odwróciła się ani razu, po prostu zniknęła za rogiem.
Ta dziewczyna nie była ani specjalnie ładna, trochę miała wadę wymowy, nosiła brzydką czerwoną spódnice, jakby zrobioną z obrusu i myślała że mi się podoba. I miała racje.

18 czerwca 2008

Słońce, radość, beztroska

Kurwa, nie lubię opuszczać imprez jako jeden z pierwszych, nie lubię rozmawiać bez celu przez telefon, nienawidzę bezczynnie jeździć autobusami, pałam niechęcią do ludzi którzy puszczają muzykę z telefonów w miejscach publicznych, czuję zgorszenie gdy patrzę na metroseksualistów, gardzę chełpiącymi się gośćmi oraz dziewczynami które mówią jakie to są "niegrzeczne" i bezkarne, nie lubię gdy ktoś za wszelką cenę chce rywalizować, brzydzę się ludźmi którzy robią sensacje z niczego, irytuję się gdy widzę że ktoś ode mnie wymaga miłej rozmowy, wkurwia mnie gdy ktoś mi mówi jaka to fantastyczna przyszłość mnie czeka po moim kierunku, nie cierpię pierdolonych żeglarzy, gówna też nie, wkurwiają mnie brzydkie jamniki, wrony mnie też wkurwiają, te co mnie napadły, kurwica mnie bierze gdy ludzie mówią że śmierdzi a wcale nie śmierdzi, i wściekam się na ludzi którym śmierdzi z ust oraz nie rozumiem ludzi którzy pytają mnie dlaczego jestem smutny; chyba czują że muszę się wygadać a wcale tak kurwa nie jest, kurwa.

Dodam jeszcze że nie rozumiem ludzi którzy nie patrzą na mnie podczas rozmowy, nie rozumiem także tych najebanych ludzi w nocnych autobusach którzy mają ochotę pogadać a jak im się powie żeby się odpierdolili to widzą problem. Dresy mnie aż tak bardzo nie wkurwiają... Nie kurwa, wkurwiają i to najbardziej. Pieprzone bezmózgie cioto-świnie nie potrafiący bez zająknięcia wypowiedzieć swojego imienia. Nie lubię ludzi którzy w ładną pogodę wolą pić w knajpie, i tych co mówią ze nigdy nie pili taniego wina, nie mówiąc już o tych którzy w ogóle nie piją. Nie lubię ludzi którzy podchodzą do kogoś z dystansem i patrzą za każdym razem na Ciebie z góry. I teraz dochodzę do pointy. Po dresach od razu na drugim miejscu są ludzie którzy mi mówią że nie potrafię sie bawić. Bawię się wyśmienicie. Chuj, tym wszystkim skurwysynom, w dupę.

7 czerwca 2008

Gdzie te deszczowe dni?


Wszędzie jest tak samo. Wszędzie ludzie umrą na to samo. Wszędzie zagłada czyha w postaci komputera, otyłości i pieniądza. Podobno pokolenie po mnie jest najbardziej inteligentne. Ma to jakiś związek z przyszłą pracą i tym że spędzają tyle czasu przed monitorem. Kurwa, obecnie krajem rządzą hipisi, a na emeryturze będzie na mnie pracowała banda życiowych pizd.
A najlepszy pop jest z powtarzanymi sylabami.
Nigdzie się nie wybieram. Pamiętaj, wybierasz Ty.



29 kwietnia 2008

Nie sypiam w nocnych autobusach

Bam! - Cios w twarz.

*

Zostawiliśmy go ryczącego w kącie pod pisuarem. Gość sie rozkleił i chyba już w najbliższym czasie nie zrobi nikomu krzywdy. Taki był cel i został spełniony. Biedny pierdolec, nie będzie mu dane tej nocy zasnąć. Gdy wyszliśmy z kibla, ktoś ze stojących w pobliżu powiedział że już dzwonią po gliny. Szybko wzięliśmy nakrycia wierzchnie i opuściliśmy lokal. Po krótkim czasie poczucie żalu i wstydu przerodziło się w drobną radość i satysfakcję.

*

I kolejna buła w nos, tym razem błysk, niczym zerwane linie wysokiego napięcia. Chyba straciłem na sekundę przytomność. Niski krępy skin, opętany przez dziki szał, był w swoim żywiole. Ani chwili zwątpienia. Wymierzał ciosy i rozdawał je na lewo i prawo. Bliscy znajomi gromko dopingowali swojego agresywnego kumpla, wieprza, i świetnie się przy tym bawili. Nie rozumiałem tej kosmicznie absurdalnej sytuacji i chciałem aby już się skończyło. Na początku jak do nas zagadał to myślałem że to jakieś nieporozumienie, ale najwyraźniej dla niego nie. Teraz nam wydzielał po kolei ciosy. Nie chciałem poplamić krwią kurtki, ale się nie udało.

Już chwile minęło jak sobie poszedł. Uśmiechnąłem się i zacząłem szacować straty. Oko napełniło się lepko mazią, a nos po dotknięciu trochę bolał ale był cały. "Skurwysyn" pomyślałem i spojrzałem na kompanów. Byli w stabilnym stanie, nic takiego się nie stało. Chuj niczego nie zabrał, ani telefonu, ani nawet wódki którą wręczył jedynej dziewczynie w naszym towarzystwie. Popierdoleniec.

Tego samego wieczora nawaliliśmy sie jak bąki, dużo się śmialiśmy z tego zdarzenia.

Jedynie czego żałowałem to to że nie mogłem zobaczyć jego krwi na swoim ubraniu.


*

- Jak byłem u chirurga w poniedziałek, z tym łukiem brwiowym, to był u niego gość z pogotowia. Przywiózł jakąś starszą kobietę którą pociągnął pies i się wywróciła. Ten gość powiedział że jestem pizda... W sumie tak nie powiedział ale miał to na pewno na myśli. Kurde, zapytał się mnie czy na imprezie oberwałem czy gdzieś indziej. Jak odpowiedziałem że na plaży i w dodatku jeszcze pięścią to parsknął śmiechem. Opowiedział że kiedyś nie raz dostawał i to poważniej, na przykład gazrurką. No i że nie mam się co mazać i coś w stylu żebym bardziej uważał na siebie. No i właściwie to mnie nie szyli, tylko te strajpy dali, czy jakoś tak.

*

- Wiesz urodziłem sie przynajmniej 30 lat za późno, chciałbym coś odkryć, odkryć na przykład gatunek muzyczny, nowy nurt muzyczny, reprezentować subkulturę w która wierzę. Teraz kurwa nie ma co manifestować. Nie będę przecież manifestował luzu i nic nieróbstwa. Nikt mi nie uwierzy, bo to nie te czasy.
Przytaknął mi, chwile się zastanowił, oblał nieopatrznie brodę piwem, które po chwili znalazło się na jego rękawie i zaczął mówić - Gdy mam coraz więcej lat, wszystko mi się wydaje coraz większe - Zaśmiał się - I coraz bardziej skomplikowane. Coraz więcej mi się nie chce i z więcej rzeczy już nie będę sie śmiał, muszę mieć pomysły na humor, już nic nie przychodzi tak prosto jak kiedyś po kubku mocnej kawy. Piwo otępia a po wódce jesteś nieobliczalny. Ile razy można się śmiać z tego samego. Marihuana jest dobra, ale nie dla mnie. Potrzebuję przestrzeni i pomysłów. Pomysłów na śmiech. - Pomilczał krótki czas i kontynuował - Wiesz jak to jest gdy jesteś młodszy, nie wszystko... - Przerwałem mu ręką i wskazałem na gościa który wszedł przed chwilą do knajpy. Gdy zobaczył go w drzwiach, znieruchomiał i uniesiony gniewem zacisnął pięści i chciał wstać, ale zatrzymałem go.

Plan był taki że on skoczy po gazowego gnata do samochodu, a ja będę pilnował aby nam ptaszyna nigdzie nie uciekła.

Odczekaliśmy moment i weszliśmy za łysym koleżką do toalety. Stał przy pisuarze, opierając się głową o reklamę wiszącą na ścianie na przeciwko. Po chwili reklama leżała rozbita razem z nim na ziemi. Trochę zajęło mu dojście do siebie. Trzymając się za nos, z którego lała się struga krwi, podniósł powoli głowę. Był mocno nawalony. Po tym jak zatrzymał na mnie swój wzrok, z wielkim trudem wyjęczał "Kim kurwa jesteś?".
Stojąc nad nim i widząc jego wstrząśnięty wyraz twarzy, zacząłem wyniośle mówić - Ty skurwysynie, myślałeś że ci się upiecze? Przecież mieszkamy w tym samym zasranym mieście. - W tym momencie mój kompan wyciągnął spluwę i przyłożył ją do skroni ofiary. - Leżysz tutaj na zaszczanej, zakrwawionej ziemi z kutasem na wierzchu i najwyraźniej już nie jesteś taki hardy jak zeszłym razem. Spójrz na mojego kumpla, trzyma gnata przy twojej głowie. Gdzie te twoje mocne teksty które miałeś gdy było z tobą dwudziestu łysych ziomali? - W tym momencie z całej siły kopnąłem go w brzuch, i skulił się jeszcze bardziej - Jedynie czego chcę to żebyś zapamiętał tę chwile. Chwilę w której sprowadziliśmy cię do skurwiałej rzeczywistości, skurwiałego parteru, do chwili gdy tak bardzo chcesz abym już przestał pierdolić i sobie poszedł. Czy to czujesz, parszywy chuju? Czy czujesz jak zostałeś poniżony? Czy następnym razem jak będziesz miał zamiar napaść przypadkowych ludzi to przypomnisz sobie zimną lufę przyłożoną do twojej skroni? - Zrobiłem długą pauzę i szykowałem się na końcówkę. - Teraz spójrz na mnie - Kompan podniósł jego głowę za włosy - Patrz na moją twarz. Widzisz to? - Zamachnąłem się i przypieprzyłem mu w brew. Po chwili zaczął szlochać aż wreszcie się rozbeczał. - Tylko nie pobrudź ubrania, kochanie. - Złapałem kumpla za ramie, i odciągnąłem pistolet wycelowany w łysego gościa, który nie był już w najlepszym stanie. Kolega schował gnata za pasek, a ja jeszcze podszedłem do umywalki i obmyłem twarz lodowatą wodą. Spojrzałem w lustro i zobaczyłem na swetrze krew.
Tym razem nie swoją.

25 kwietnia 2008

Za dużo na głowie

"Widziałem najlepsze umysły mego pokolenia zniszczone szaleństwem, głodujące histeryczne nagie, włóczące się poprzez murzyńskie ulice o świcie w poszukiwaniu wściekłego kopa..."

"Mogłem skończyć dużo gorzej niż siedząc w Ciemnym Zaułku pijąc wino
Wiedzieć że wszystko i tak nie istotne
Wiedzieć że nie ma tak naprawdę różnicy
pomiędzy bogatym a biednym
Wiedzieć że wieczność nie jest ani pijana
ani trzeźwa, wiedzieć to za młodu
i być poetą"

Siedzę na korzeniu drzewa dotykającego konarami ziemi, zmęczoną dłonią wodzę przed twarzą na którą co chwile pada słoneczne światło, i marzę.

15 kwietnia 2008

Pomarańcza

- W ogóle śniło mi się że jadę samochodem, na tylnym siedzeniu, za kierowcą. Co chwila patrzę w lusterko, to od cofania, i nie widzę tej osoby za kółkiem. Zresztą nieważne kto prowadzi. Widzę jedynie siebie. Mam strasznie pomarszczoną twarz, ale tak inaczej, tak trochę blado wyglądam. To jest takie bardziej od zmęczenia, a nie od wieku. Niby sie nie przejmuję ale cały czas zerkam. Wyglądam niesamowicie brzydko. A potem śniło mi się że jestem kałużą. - Upiłem dwa łyki z butelki i podłożyłem rękę pod głowę. Wzgórze było jednym z licznych miejsc godnych uwagi w tej okolicy. Wzrokiem można było objąć część spokojnej tafli jeziora, drobne zagęszczenia drzew na polu no i ulicę. Spojrzałem na obłoki układające się w zabawne kształty i lekko wykrzywiłem usta.

- A mi się śniła dziewczyna w czarnej bluzce... - Na chwilę zamilkł i razem spojrzeliśmy na rzadko uczęszczaną drogę u podnóża wzgórza. Dwóch rowerzystów wyłoniło się zza zasłoniętego drzewami zakrętu i spokojnie jechało przed siebie. Oboje mieli jaskrawe niebieskie wdziania. Kumpel puścił mi psotny uśmiech i kontynuował - Ta bluzka była idealnie dopasowana, podkreślająca jej kształtne piersi. Szła na boso po trawie. Mijając mnie nic nie zrobiła, miała cały czas ten sam wyraz twarzy... Kurde, jeden z tych wspaniałych, beztroskich, radosnych... - Kończąc mówić opadł na trawę.
- Ta dziewczyna musiała mieć spódnice - Chwyciłem butelkę, zamknąłem oczy i dodałem - Wiesz, zakochuje się w dziewczynach w spódnicach.

Sączyliśmy piwo i patrzyliśmy na nadciągające z zachodu atramentowe chmury. Trochę mnie zaniepokoił ten widok. Znów będzie padało i będziemy musieli się pożegnać z tą nierealną przyjemnością. Z zastanowienia wyrwały mnie słowa towarzysza - Stary, sny są raczej niepotrzebne. Jakby tak nie było to byśmy o większości tak szybko nie zapominali.
Pokręciłem głową i powiedziałem - Osiągnąłem wiek w którym wszystko co mnie otacza ściągą mnie w dół - Przerwałem, cicho westchnąłem i dokończyłem - I jestem coraz bardziej przekonany że to ja mam racje a wszyscy inni się mylą.

31 marca 2008

Uśmiechnij się?

Zgniótł artykuł o Jacku Nicholsonie i odrzucił czasopismo na stolik. I tak nie było w nim niczego ciekawego. Złapał się za głowę i zwrócił sie do przyjaciela siedzącego na przeciwko - Za dużo razy już słyszałem zdanie "Świat dąży ku zagładzie".
On odrywając wzrok od telewizora, niezbyt wyraźnie powiedział - No stary wiesz, ludzie coraz mniej palą... Papierosów palą.
- Właśnie, i nadużywają także pytania "Dlaczego jesteś taki smutny?" - Ostatnie słowa wyjęczał.
- Z tym można walczyć. Zresztą, może mają racje? Postrzeganie świata zza czyiś pleców jest dobre. Kurwa, człowieku, doskonale zdajesz sobie sprawę jak to jest gdy wpierdolisz się w schemat. - Pociągnął dużego łyka whiskey z pękatej szklanki i dodał ze skwaszoną miną - Chcieliśmy to zniszczyć, jeszcze jakiś czas temu, wiemy jak to jest.
- Znów to robisz, znów mi to mówisz, pierdolisz te bzdury abym się odjebał. Kolejny raz mam nadzieje i kolejny raz przegram. - W tym momencie wstał, chwycił butelkę Ballantinesa i rzucił w ścianę nad telewizorem.
Jego przyjaciel spojrzał na rozłożystą plamę na kremowej tapecie i skierował przestraszony wzrok w stronę sprawcy - Człowieku, to nie jest tak...
- A jak? Kurwa, całkiem możliwe że moje życie jest określone przez niezbyt długie działanie matematyczne.
- Pierdol te kurewskie zasady... - I dalej dokończył krzycząc - Wszystko dla Ciebie jest zawsze takie skomplikowane.
Słysząc te słowa opadł na fotel i załamanym głosem wymamrotał - Ale mnie nie rozumiesz. Nie mogę tego znaleźć... To... To życie. Ono jest za przezroczyste, jak tafla szkła przed tobą. Na niej umieszczone są jakieś znaki, kolory, wiesz, patrzysz przez nią bez przerwy. Bardzo prosto pomylić ją z rzeczywistością - Przykrył dłońmi oczy - Chyba ją niechcący rozbiłem.